به مناسبت ایام شهادت رئیس مذهب شیعه امام صادق(ع)، روایتی را از وجود مقدس آن حضرت تیمناً و تبرکاً نقل می‌کنیم که ان‌شاءالله برای همه ما مایه برکت و موجب هدایت و به عنوان مشعلی برای زندگی و مسیر آینده باشد.
وجود مقدس امام صادق(ع) در روایتی می‌فرمایند: «قَالَ‌ إِبْلِیسُ‌: خَمْسَةُ أَشْیَاءَ لَیْسَ لِی فِیهِنَّ حِیلَةٌ وَ سَائِرُ النَّاسِ فِی قَبْضَتِی: مَنِ اعْتَصَمَ بِاللهِ عَنْ نِیَّةٍ صَادِقَةٍ وَ اتَّکَلَ عَلَیْهِ فِی جَمِیعِ أُمُورِهِ وَ مَنْ کَثُرَ تَسْبِیحُهُ فِی لَیْلِهِ وَ نَهَارِهِ وَ مَنْ رَضِیَ لِأَخِیهِ الْمُؤْمِنِ بِمَا یَرْضَاهُ لِنَفْسِهِ وَ مَنْ لَمْ یَجْزَعْ عَلَی الْمُصِیبَةِ حِینَ تُصِیبُهُ وَ مَنْ رَضِیَ بِمَا قَسَمَ اللهُ لَهُ وَ لَمْ یَهْتَمَّ لِرِزْقِهِ».
حضرت می‌فرمایند: ابلیس گفته است پنج گروه در دام من گرفتار نمی‌شوند، حیله و مکر من در آن‌ها اثر نمی‌کند، در برابر مکائد و نیرنگ‌های من مقاومت دارند و از فریب من در امان هستند. اما سایر مردم در قبضه من و تحت اختیار و اراده من هستند:
۱. دسته اول کسانی هستند که اعتصام بالله دارند یعنی صادقانه و از روی صدق به خداوند تبارک و تعالی پناه می‌برند؛ به ریسمان الهی چنگ می‌زنند و در جمیع امورشان اتکا و اتکال به خداوند متعال دارند؛ کسانی که همه امورشان را به خداوند سپرده‌اند و تکیه‌گاهشان خداوند است و به غیر خدا تکیه نمی‌کنند و امیدی به غیرخدا نمی‌بندند، این گروه از دائره مکر و فریب و نیرنگ شیطان خارج هستند و شیطان راه نفوذی به این گروه ندارد. اگر کسی همه امور را به دست خداوند بداند؛ اگر عزت و بزرگی و رزق و عافیت و صحت و همه امور را به‌دست خداوند بداند، این دیگر به غیرخدا روی نمی‌آورد و در مقابل غیرخدا سر تعظیم فرود نمی‌آورد.
۲. دومین گروه کسانی هستند که اهل تسبیح خداوند هستند؛ در شبانه‌روز مشغول تسبیح خداوند هستند؛ «مَنْ کَثُرَ تَسْبِیحُهُ فِی لَیْلِهِ وَ نَهَارِهِ» مراد از تسبیح هم صرف تسبیح لسانی نیست؛ سبحان‌الله می‌گویند و زیاد هم می‌گویند اما این تسبیح و این ذکر از عمق وجود آن‌ها ناشی شده و این چنین نیست که فقط بر زبان تسبیح خدا جاری کنند، اما در قلبشان به امور دیگر فکر بکنند و ذهنشان درگیر دنیا باشد.
۳. سومین گروه کسانی هستند که آنچه را برای خود می‌پسندند برای دیگران هم می‌پسندند؛ «مَنْ رَضِیَ لِأَخِیهِ الْمُؤْمِنِ بِمَا یَرْضَاهُ لِنَفْسِهِ» کسی که این چنین باشد واقعاً راه نفوذ شیطان را سد می‌کند؛ انسانی که برای دیگران همان را می‌پسندد که برای خود می‌پسندد، این معلوم است از رذائلی مثل حسد و امثال این‌ها مبراست؛ کسی که دیگران را مثل خودش می‌بیند؛ اگر دوست ندارد مصیبتی به او برسد برای دیگران هم دوست ندارد این مصیبت وارد شود؛ اگر دوست ندارد خودش گرفتار مرض و مشکل بشود برای برادر مؤمنش هم این را نمی‌پسندد. اگر وسعت و صحت و عافیت برای خودش می‌پسندد، برای دیگران هم همین را می‌پسندد. کسی که به این مرحله رسیده باشد یعنی پا روی نفسش گذاشته و از مرز خودخواهی و خودمحوری عبور کرده، ازاین‌رو شیطان نمی‌تواند در چنین افرادی نفوذ کرده و آن‌ها را گرفتار مکر و حیله خود کند.
۴. چهارمین گروه کسانی هستند که اگر مصیبتی به آن‌ها می‌رسد، از این مصیبت به جزع و فزع نمی‌افتند و در همان حال هم تسلیم، راضی و شاکرند؛ «مَنْ لَمْ یَجْزَعْ عَلَی الْمُصِیبَةِ حِینَ تُصِیبُهُ».
عموم انسان‌ها وقتی دچار مصیبت می‌شوند، اهل ناله و جزع و فزع هستند. حال اگر انسانی به این مرحله برسد که در برابر مصائب صبر بکند، پاداش صابران نصیبش می‌شود؛ پاداشی که طبق وعده قرآن به غیر حساب است. صبر بر مصیبت یکی از انواع صبر است که خداوند وعده بهشت و وعده اجر بدون حساب به آن داده است.
۵. پنجمین گروه کسانی هستند که به آنچه خداوند برای آن‌ها قسمت کرده راضی هستند و همّشان رزق و روزیشان نیست و قانع هستند؛ البته اینکه می‌گوید: «رَضِیَ بِمَا قَسَمَ اللهُ لَهُ وَ لَمْ یَهْتَمَّ لِرِزْقِهِ» به این معنا نیست که به‌دنبال رزق و روزی نرود و تلاش نکند. قطعاً تلاش و کوشش برای رزق و روزی لازم است. برای اینکه خانواده و عیال گشایشی در زندگی داشته باشند، از رفاه برخوردار باشند، تلاش و کوشش مورد ستایش است، ولی آنچه در این روایت به عنوان یک ارزش ذکر شده این است که همه تلاش او برای کسب رزق و روزی نباشد؛ اصل تحصیل رزق و روزی لازم است و در این تردیدی نیست و از طرفی قانع و راضی بودن به سهم خود در این دنیا و آنچه خداوند روزی ما کرده این یک مرحله مهمی از تکامل و قرب است.
در هر صورت، این پنج گروه از وساوس و فریب و حیله شیطان در امان هستند و خود شیطان گفته برای من راهی برای نفوذ در این پنج گروه نیست و حیله‌های من در مورد این‌ها بی‌اثر است.
امیدواریم بتوانیم جزو کسانی قرار بگیریم که شیطان از ما مأیوس و ناامید بشود. کسی که خودش را در برابر مکائد شیطان بیمه بکند خیالش راحت است؛ الان می‌بینیم انواع بیمه‌ها از بیمه وسائل نقلیه، بیمه منازل، بیمه اموال و مانند این‌ها که همه برای این است که اگر مشکلی پیش آمد خسارت آن جبران شود. ما به فکر بیمه کردن آن چیزی که به خاطر ما ارزش پیدا کرده و به ما منسوب است و متصل به ماست و از حواشی و زوائد ما مربوط می‌شود هستیم، اما به فکر بیمه کردن خودمان نیستیم. بیاییم واقعاً خودمان را بیمه بکنیم؛ بیمه کردن خودمان به این است که در زمره این افراد و این پنج گروه قرار بگیریم؛ همه امور خودمان را به خدا واگذار کنیم، نسبت به برادرانمان خوش‌قلب و مهربان و خیرخواه باشیم و همه هم و غممان مال نباشد و اهل تسبیح واقعی باشیم و در برابر مشکلات صبر کنیم.